เมื่อโจโฉปล้นเสบียงของอ้วนเสี้ยนจนพ่ายยับเยินไปแล้วนั้น ในระหว่างที่เก็บกวาดสินศึกในค่ายของอ้วนเสี้ยน ทหารของโจโฉก็ได้พบกับจดหมายมัดหนึ่งที่อยู่ในกองเอกสารและทรัพย์สินส่วนอื่น จดหมายมัดนั้นคือจดหมายที่เป็นของแม่ทัพนายกองของโจโฉเองที่เขียนไปขอสวามิภักดิ์อ้วนเสี้ยนอย่างลับๆ

ขณะนั้นคนของโจโฉแนะนำว่า ให้หาตัวคนที่เขียนจดหมายมาประหารชีวิตเสียให้หมด แต่โจโฉไม่เห็นด้วย กลับมีความคิดเห็นว่า  ด้วยทหารทั้งหมดนี้จะคิดร้ายต่อเรามิได้ หากเกรงว่าทหารอ้วนเสี้ยนมีมากกว่า ถึงตัวเราเมื่ออยู่ระหว่างศึกก็เกรงว่าจะไม่รอด ว่าแล้วก็ให้นำจดหมายทั้งหมดไปเผาทิ้ง ไม่สอบสวนหาความอีก

ซึ่งการที่โจโฉคิดเช่นนี้นับว่าเป็นการดีอยู่ เนื่องจากถึงจะรบชนะ แต่ทั้งเล่าปี่และซุนกวนต่างก็ยังรอชิงความได้เปรียบอยู่ ดังนั้นหากยังคงจับผิดกับคนเหล่านี้ให้ได้นับว่าไม่เป็นผลดีแก่ความสามัคคีภายในและเท่ากับเป็นการบั่นทอนกำลังของตนไปในขณะเดียวกัน และยิ่งเมื่อโจโฉเลือกที่จะเผาจดหมายทิ้งเสีย มิใช่แต่จะทำให้ผู้ที่เกี่ยวข้องปลอดโปร่งโล่งใจ ป้องกันการสูญเสียบุคลากรได้ ซ้ำยังจะทำให้คนที่เขียนจดหมายเหล่านั้นเกิดความเคารพนับถือในเมตตาธรรมของโจโฉ รับใช้โจโฉอย่างซื่อสัตย์เป็นเท่าทวีคูณ อันเป็นการเสริมความเข้มแข็งให้โจโฉทางพฤตินัย ฉะนั้นการกระทำของโจโฉจึได้รับการยกย่องว่ารู้จักรักและทะนุถนอมผู้ใต้บังคับบัญชาทำให้ชาวฮักโปซึ่งโจโฉเข้าไปครอบครองได้ใหม่ๆ เกิดความรู้สึกเป็นคุณแก่โจโฉ ซึ่งความหมายแฝงซ่อนเร้นเช่นนี้จะย่อมลึกซึ้งและยาวไกลยิ่งนัก

ข้อคิดจากนักบริหาร ::

โลแดด นักบริหารสมัยใหม่ผู้มีชื่อเสียงของอเมริกันได้กล่าวถึงนักบริหารผู้ประสบความสำเร็จควรจะใช้คนอย่างไรว่า ?ถ้าหากจะให้คนที่เราใช้ไม่มีข้อบกพร่องเลย ผลของมันก็จะทำให้ได้นักจัดตั้งธรรมดาสามัญคนหนึ่งที่เรียกว่า เก่งทุกอย่าง ก็จะไม่มีอะไรดีสักนิดเดียว คนที่มีความสามารถยิ่งสูงเท่าไหร่ ข้อบกพร่องก็มักจะค่อนข้างเด่น เมื่อมียอดเขาสูงก็ย่อมจะมีหุบเหวลึก ไม่มีใครที่จะสมบูรณ์ไปเสียทุกอย่าง เมื่อเทียบประมวลผลและผลลัพธ์แห่งการเรียนรู้ ความเน้นทางเศรษฐกิจประสิทธิภาพอันกว้างใหญ่ไพศาลของมนุษยชาติแล้ว อัจฉริยผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลายก็เล็กนิดเดียว นักบริหารธุรกิจคนใดหากเห็นแต่จุดด้อยของคนแต่ไม่มองจุดดีของเขา ตัวของนักบริหารเองที่แท้แล้วเป็นคนอ่อนแอ?

สำหรับหลักการนี้ โดยส่วนตัวแล้วมองเป็น 2 ส่วน คือ

1. 1. ส่วนที่เราเป็นหัวหน้า เมื่อลูกน้องทำงานได้ไม่ดีตามที่เราคาดหวังไว้หรือเราคิดจะตำหนิลูกน้อง ให้ลองพิจารณาดูว่าเราเคยสอนหรือให้ความรู้ในส่วนที่เขาทำหรือไม่ หรือเราได้ให้งานที่เหมาะสมกับเขาหรือไม่ ถึงแม้งานที่เขาทำออกมานั้นผลลัพธ์อาจจะไม่เป็นไปตามที่เราคาดหวังไว้ แต่เขาก็มีข้อดีอื่นๆ เราควรที่สอนและให้ความรู้ในส่วนที่เขาขาด หรือมอบหมายงานที่เหมาะกับความสามารถของเขาเพื่อที่เขาจะได้ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ นั่นเท่ากับว่าเราใช้คนเป็น ใช้คนถูก ดังคำที่ว่า  ?ถ้าเขาขาดเราต้องเสริม ถ้าเขาถูกเราต้องเปลี่ยน?
2. ส่วนที่เราเป็นลูกน้อง เราอย่ามองแต่จุดบกพร่องหรือคิดว่าเราไม่มีความสามารถเท่ากับคนอื่น เพราะจะทำให้เราขาดกำลังใจในการทำงาน ดังนั้นในส่วนที่เป็นจุดบกพร่องเราก็ควรพยามยามแก้ไข และค้นหาส่วนที่เราถนัดหรือชอบจริงๆ เพื่อเปิดโอกาสให้ตัวเองได้ทำงานในส่วนที่เราถนัดมากที่สุด เมื่อเราทำงานด้วยความรักในงาน เราก็จะพัฒนาความสามารถเราไปได้เรื่อยๆ ตำแหน่งหน้าที่การงานที่ดี ก็จะตามมาเองค่ะ

ที่มา Morning Talk